Zdrowie

Usuwanie haluksów – jak pozbyć się palucha koślawego?

operacje stopy - usuwanie operacyjne haluksów

Haluksy to często spotykana wada stóp. Cierpieć z tego powodu może nawet 10-20 proc. populacji, choć 10-krotnie bardziej na palucha koślawego narażone są kobiety. Jak zabrać się za usuwanie haluksów i czy zawsze potrzebna jest operacja? 

Czy operacja haluksów to ostateczność?

Operacyjne usuwanie haluksów to nie zawsze wynik zaniedbań we wcześniejszych stadiach choroby. Czasem mimo stosowania wygodnego obuwia na niski obcasie wada postępuje. Zdarza się, że deformacje są tak duże, że pacjent ma problemy z chodzeniem, nie mówiąc już o aktywności fizycznej. Na szczęście standard operacji haluksów się zmienia, a dziś ich operacyjne usunięcie nie wiąże się już z kilkutygodniowym siedzeniem w domu z gipsem na stopie. 

Obecnie operacje są bezgipsowe i bezdrutowe. Duży jest też sam wybór zabiegów mających na celu usunięcie haluksów, dzięki czemu dobiera się je indywidualnie do potrzeb pacjenta oraz rodzaju i stopnia deformacji stopy. Wyróżnia się kilka podstawowych metod usuwania haluksów przez zabieg chirurgiczny: 

  • osteotomia Chevron – osteotomia przeprowadzana w obrębie głowy I kości śródstopia,
  • osteotomie klinowe i półkuliste – w celu korekcji haluksa zostaje wycięty klin kostny,
  • osteotomia Scarf – charakterystyczne skośne przecięcie I kości śródstopia i zespolenie odłamów z użyciem specjalnych tytanowych wkrętów, pozwalające na leczenie bezgipsowe.
  • ostoetomie przezskórne (np MICA)

Przy ostatnich metodach, pacjent w ciągu następnej doby od operacji może obciążać stopę, korzystając przy tym ze specjalnego buta. Powrót do codziennego obuwia następuje po około 1,5-2 miesiącach. Usuwanie haluksów metodą operacyjną odbywa się oczywiście w  znieczuleniu. Rzadziej jest to znieczulenie miejscowe, częściej – ogólne i przewodowe.

Usuwanie haluksów bez operacji

Przy pierwszych objawach palucha koślawego operacja nie jest konieczna. Istnieje kilka bezinwazyjnych metod leczenia objawów haluksów:

  • żelowe osłony i plastry na haluksy – łagodzące bolące miejsca.
  • separatory międzypalcowe – kliny polecane zwłaszcza przy haluksach, w których palce zachodzą na siebie; poza przywracaniem właściwego ustawienia palców, łagodzą ból i tarcie.
  • półwkładki i wkładki żelowe, peloty – stosowane jako poduszeczki do butów na obcasie; hamują rozwój choroby i zapobiegają płaskostopiu poprzecznemu.
  • opaski na haluksy – chronią przed otarciami, utrzymują dużego palca we właściwej pozycji, wpływają na rozkład nacisku na stopie, zapobiegają osłabieniu mięśni i zniekształceniom kości.
  • aparaty korekcyjne (na dzień lub na noc) – łagodzą ból i czasem hamują postęp choroby; stosowane również w profilaktyce pooperacyjnej.
  • silikonowe wkładki metatarsalne – korygują haluksa u kobiet z płaskostopiem poprzecznym i paluchem koślawym.
  • specjalne szyny stosowane przy niewielkiej deformacji palucha.

Przy każdej z metod zachowawczych, o ile pacjent skarży się na silne dolegliwości bólowe, lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Leczenie nieoperacyjne nie ma udowodnionego korzystnego wpływu na cofanie się deformacji. Czasami działa korzystnie objawowo, nie dając jednak trwałej poprawy.

Jeżeli leczenie bezoperacyjne nie daje oczekiwanych rezultatów, zaleca się trwały i skuteczny zabieg chirurgiczny.

Share:

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *